S40 to miejsce nauki, montażu komputerów, pracy z sieciami i szkolnych turniejów. Nowe stanowiska, szafy rack oraz narzędzia na regałach pomagają w praktycznych zajęciach. Na zapleczu można poznać historię gier przy konsoli retro.
Poznaj historię S40 ↓
Intel Core i5 14. generacji · 16 GB RAM DDR4 · RTX 3050 · dyski M.2 1 TB · Windows 11 · monitory 100 Hz
Szafy i ramki rack, switche zarządzalne, router 5G, patchpanele oraz okablowanie do ćwiczeń.
Stoły montażowe, narzędzia na regałach i ławki dopasowane na warsztatach do układu stanowisk.
Konsola w stylu Pegasusa z Mario i Contrą oraz komputer w akwarium zbudowany wspólnie z uczniami.
Zmienia się sprzęt, wystrój i kolejne roczniki uczniów. Zostają wspomnienia oraz pomysły na to, co jeszcze możemy zrobić.
Zaczynamy od listopada 2019 roku: sali po remoncie, nowej szafy rack i sieci, którą uruchamialiśmy własnymi rękami.
Zajrzyj do kronikiDuże zmiany i małe usprawnienia.
Historia pracowni opowiedziana zdjęciami i wspomnieniami.
W listopadzie 2019 roku dostałem pod opiekę swoją salę — świeżo po remoncie. Tak zaczął się mój rozdział w S40: miejscu, które odtąd wspólnie z uczniami mieliśmy urządzać, rozwijać i wypełniać kolejnymi projektami.
Razem z uczniami technikum informatycznego zabraliśmy się za jej wyposażanie. Montowaliśmy switche, routery i patchpanele, podłączaliśmy patchcordy oraz zarabialiśmy przewody, żeby połączyć pracownię ze szkolną siecią i internetem.
Była to lekcja sieci komputerowych w praktyce — z konkretnym zadaniem do wykonania we własnej sali.
W końcu to pracownia informatyczna.
Kto miał sobie poradzić, jak nie my? 🙂
Rozstawiliśmy nowe komputery i było na czym pracować! Jak na szkolną pracownię był to wtedy naprawdę mocny sprzęt: dedykowane karty graficzne, procesory Intel 8. generacji, 8 GB RAM i Windows 10. Taki zestaw robił robotę, a do codziennej pracy na lekcjach wystarczał z zapasem.
Na razie pozostaliśmy przy ustawieniu stanowisk znanym z innej sali informatycznej. Ławki też miały być rozwiązaniem tymczasowym — tylko na chwilę.
Tyle że ta „chwila” trochę się przedłużyła. 🙂
Ławki zostały z nami na dłużej, a później doczekały się własnej modyfikacji.
Ale to już kolejny rozdział tej historii.
Na zajęciach z klasą pTI szukałem pomysłu na coś innego niż kolejny temat i standardowa lekcja. To był nasz pierwszy rocznik po ośmioletniej podstawówce, już bez gimnazjum. Chciałem zaproponować im coś praktycznego, nietypowego i po prostu ciekawego.
Tak narodził się pomysł na komputer w akwarium. Pewnie nie będzie to ich codzienne zadanie w przyszłej pracy, ale przecież szkoła może jednocześnie uczyć, bawić i rozbudzać ciekawość. Chciałem pokazać, że komputer i ciecz nie zawsze oznaczają katastrofę — w naszym projekcie kluczowy był dobór odpowiedniej cieczy. 🙂
Uczniowie od razu podchwycili temat. Stopniowo przynosiliśmy różne części komputerowe i dobieraliśmy je tak, żeby do siebie pasowały. Z tego, co udało się zebrać, złożyliśmy działający zestaw. Zamiast zwykłej obudowy wykorzystaliśmy akwarium, które następnie wypełniliśmy olejem.
Od tamtej pory minęło już kilka lat. Olej zmętniał, ale komputer nadal działa i służy nam jako jednostka demonstracyjna podczas dni otwartych oraz lekcji. Pomysł z zajęć został z nami na znacznie dłużej.
Zaangażowanie klasy było na najwyższym poziomie.
Praca z nimi to była czysta przyjemność!
Został nam działający projekt i bardzo dobre wspomnienia.
Trwały jeszcze zajęcia hybrydowe. Wychodząc po lekcjach z pustej sali, zrobiłem to zdjęcie — niemal w ostatnim momencie. Kończył się okres nauki zdalnej i hybrydowej, a już za chwilę mieliśmy znów spotkać się wszyscy w szkolnych ławkach.
Smutno wyglądała szkoła bez uczniów. Komputery, ławki i krzesła były na swoich miejscach, ale brakowało rozmów, pytań i całego tego życia, które na co dzień wypełnia pracownię. Powrót do zajęć stacjonarnych był dla nas powrotem do szkolnej codzienności, za którą zdążyliśmy zatęsknić.
To był trudny czas. Dobrze, że przez niego przeszliśmy.
I dobrze było znów zobaczyć uczniów w ławkach.
Początek czerwca to dobry moment na mały przegląd pracowni. Doposażyliśmy ją trochę w narzędzia i sprawdziliśmy, czy wszystko, co będzie potrzebne na egzaminie w połowie miesiąca, jest sprawne i na swoim miejscu.
Zaciskarki, narzędzia do zarabiania przewodów, testery i pozostałe wyposażenie — wszystko trzeba było przejrzeć i uporządkować, żeby uczniowie mogli z tego spokojnie korzystać podczas egzaminu.
Na egzaminie stresu i tak jest wystarczająco dużo.
Narzędzia miały po prostu działać i być pod ręką. 🙂
Pamiętacie ławki, które w 2019 roku miały zostać z nami tylko „na chwilę”? Ta chwila trwała kilka lat. W końcu razem z uczniami wzięliśmy sprawy w swoje ręce i postanowiliśmy zrobić z nimi porządek.
Pozbyliśmy się tych „dziwnych” szafek i półek, a po ich zdemontowaniu zostały nam zwykłe, wygodniejsze biurka z dużymi blatami. Trzeba było zdjąć sprzęt, rozkręcić nadstawki i ponownie przygotować stanowiska. Stos elementów na zdjęciu najlepiej pokazuje, ile było z tym roboty. 🙂
Rok później zastąpiły je już nowe ławki, ale na tym historia starych się nie skończyła. Do dziś służą nam jako duże stoły montażowe podczas zajęć — jest na nich miejsce na podzespoły, narzędzia i kolejne praktyczne zadania.
Miały być tylko na chwilę, a zostały z nami na lata.
Najpierw jako biurka, dziś jako stoły montażowe. Jeszcze mają co robić!
Do egzaminu zostało jeszcze około pół roku, ale w pracowni już zaczęliśmy przygotowania. Tak wyglądało wstępnie naszykowane stanowisko dla ucznia przystępującego do egzaminu INF.02.
Gdy ramki rack stały się wymaganym elementem wyposażenia stanowisk egzaminacyjnych, od razu pojawiły się również u nas. Wspólnie je złożyliśmy i wyposażyliśmy w sprzęt sieciowy. Obok czekały komputery, przewody i narzędzia — wszystko zaczynało już przypominać stanowisko, przy którym uczniowie mieli zdawać egzamin kilka miesięcy później.
Egzamin dopiero za pół roku, ale przygotowania już trwały.
Ramki złożone i uzbrojone — kolejny krok za nami!
To była naprawdę duża zmiana. Szkoła dostała nowe komputery, monitory, myszki, klawiatury, ławki, krzesła, stół montażowy, narzędzia i mnóstwo innego wyposażenia. Pracownia dostała porządny zastrzyk nowych możliwości.
Monitory 100 Hz, procesory Intel Core i5 14. generacji, 16 GB RAM DDR4, karty RTX 3050, dyski M.2 o pojemności 1 TB i Windows 11 — na szkolne potrzeby był to sprzęt z dużym zapasem. Robił robotę wtedy i robi ją do dziś. Korzystamy z niego na zajęciach, a podczas szkolnych turniejów komputery służą również zawodnikom.
Uczniowie włączali komputery i było tylko: „WOOOW!”. Absolwenci mieli oczywiście swój komentarz: „Nowy sprzęt i takie zmiany — jak już nas tam nie ma!”. 🙂
Ale sama wymiana wyposażenia to dopiero połowa historii. Powiedziałem uczniom, że skoro już wszystko wynosimy, to zanim wniesiemy nowe meble i sprzęt, zastanowimy się nad innym ustawieniem. W końcu podjąłem decyzję: stanowiska ustawiamy wzdłuż sali, na środku!
Reakcja uczniów?
„COOOOOO, PAN OSZALAŁ?!”
Tak zaczęło się przemeblowanie, które zupełnie zmieniło S40.
Każdy, kto wchodził do sali po zmianach, był zaskoczony. Pojawiały się pytania, czy taki układ będzie praktyczny. Dla mnie miał sens, ale najlepiej miała to sprawdzić codzienna praca. Z czasem zamiast zdziwienia słyszałem już: „Tak jest lepiej”, „Fajnie to wygląda”, „Jest inaczej, ale ciekawie”. Układ się sprawdził i sam jestem z niego bardzo zadowolony.
A czy to było ostatnie przemeblowanie? Znając mnie — raczej nie. Gdy dziś wracam do tych zdjęć, mam już w głowie kolejne pomysły. Najwięcej takich zmian rodzi się u mnie na początku roku szkolnego, szczególnie w październiku, zanim wciągną nas rutyna i gonienie z materiałem.
Zobaczcie, jak to wyglądało. A jeśli przy następnej wizycie znów zastaniecie salę ustawioną inaczej, nie dziwcie się — po prostu dalej ją ulepszamy. 🙂
Kolejna inwestycja i kolejny sprzęt w naszej pracowni. Po zeszłorocznej wymianie wyposażenia znów było z czego się cieszyć — dostawa za dostawą!
Tym razem do S40 wjechała szafa rack ze switchami zarządzalnymi, a wraz z nią router 5G, kable sieciowe i projektor laserowy. Na zdjęciu widać nową szafę już z urządzeniami i zapasem przewodów. Taki widok od razu daje pomysły na kolejne zajęcia.
Sprzęt pierwsza klasa!
WOW — nasza pracownia znów zyskała nowe możliwości. 🙂
Wpadł pomysł i od razu przeszliśmy do działania. Nowe ławki były mniejsze od poprzednich, a narzędzi i urządzeń w pracowni przybywało. Trzeba było znaleźć dla nich miejsce, żeby na blatach zostało więcej przestrzeni do pracy.
Do sali kupiliśmy więc regały. Miały pomieścić narzędzia i sprzęt, który do tej pory zajmował cenne miejsce przy stanowiskach. Po ich ustawieniu S40 znów zaczęła wyglądać inaczej — tym razem zmiana szła również w górę. 🙂
Przy okazji pojawiła się kolejna rzecz do przemyślenia: przestrzeń między biurkami. Ale spokojnie — na to też znalazłem rozwiązanie. To już następny etap tej historii.
Pomysł, zakup i od razu realizacja.
Tak prezentowała się nasza pracownia 19 maja — z nowymi regałami i kolejnym usprawnieniem w planach.
Minęły zaledwie trzy dni od ustawienia regałów i rozwiązaliśmy problem, o którym wspominałem wcześniej. Luki między biurkami, które powstały przy zmianie układu, udało się wykorzystać na dodatkowe miejsce dla komputerów.
Najpierw wszystko pomierzyliśmy, a potem zawieźliśmy ławki na warsztaty. Tam blaty zostały przycięte, a metalowe ramy dopasowane i pospawane na potrzebne nam wymiary. Tak przygotowane ławki wypełniły wolne przestrzenie między biurkami. Właśnie na nich stanęły komputery stacjonarne, dzięki czemu na blatach uczniów zrobiło się więcej miejsca.
Regały też zaczęły już spełniać swoje zadanie. Ułożyliśmy na nich narzędzia i urządzenia tak, żeby podczas zajęć można było po nie łatwo i szybko sięgnąć. Sprzęt dostał swoje miejsce, a stanowiska stały się wygodniejsze do codziennej pracy.
Kilka dni wcześniej był problem do rozwiązania.
Teraz komputery mają swoje miejsce, a my więcej przestrzeni do pracy. 🙂
Na zaplecze S40 kupiłem niewielką konsolę retro w stylu Pegasusa. Chciałem, żeby uczniowie poznali kawałek historii gier i mogli sami sprawdzić, jak wyglądało granie przed laty. Mario i Contra nadają się do tego idealnie!
W wolnym czasie albo po skończonym zadaniu każdy może zajrzeć na zaplecze, chwycić pada i spróbować przejść poziom. Trochę zabawy, trochę poznawania dawnych gier — i okazja, żeby porównać je z tym, w co gramy dzisiaj.
Mała konsola, a tyle wspomnień do odkrycia.
Pad w dłoń i jeszcze jeden poziom! 🙂
Zajrzyj również do fotorelacji ze szkolnych turniejów — od League of Legends po FIFA i Counter-Strike.
